Blog 14 – Bewust (bezig) zijn

(eigen foto) uit: Charlie Mackesy ~ De jongen, de mol, de vos en het paard
“Mindfulness voorkomt geen depressies”

Vanmorgen (19-08-2022) las ik in Trouw een reactie op een eerder verschenen artikel over mindfulness in de klas. Kort gezegd kwam het er in dat artikel op neer dat je met mindfulness op scholen geen depressies voorkomt. De reactie van Hans van Dam, docent en consulent hersenaandoeningen en levenseindevragen, daar kan ik me wel in vinden.

Hans stelt dat de conclusie die in het artikel van 12 augustus (ook in Trouw) werd gesteld te kort door de bocht is. In heldere bewoordingen legt hij zijn visie hierop uit en benoemt ook dat er uit het eerdere artikel niet naar voren komt dat er voldoende wetenschappelijk onderzoek is gedaan naar deze beweringen.

Wat hij vervolgens zelf beschrijft, daar ben ik het wel mee eens. Voorzie in mindfulness, yoga, meditatie en blijf het goed observeren bij de groepen waaraan je het aanbiedt. Wanneer na enige tijd blijkt dat je niet het gewenste effect bereikt, stel je je programma bij naar de behoefte van je doelgroep.

op gepaste wijze Voorzien in een behoefte

Nu mijn eigen aanvulling op het stuk van Hans van Dam.

Heel veel mensen vinden meer rust door yoga of meditatie te beoefenen, of door aan mindfulness te doen. Je kunt die manieren van ontspanning en bewustwording in vele vormen gieten, waardoor er eigenlijk altijd wel een manier is die aansluit bij de behoefte.

Adem & voelen

In mijn yogalessen, mindfulness trainingen en coaching, besteed ik altijd aandacht aan de adem en aan het voelen van het lichaam. Die twee pijlers samen vormen bij mij de basis van mijn eigen levenswijze en voer ik dus logischerwijs door in mijn werk als ontspanningscoach en yogadocent.

Ik hanteer over het algemeen gewone “huis-tuin-en-keuken-taal” en mag graag een beetje droog uit de hoek komen. Zo creëer ik mijn eigen sfeer en trek ik ook een specifieke groep mensen aan. Maar het zijn allemaal mensen die op zoek zijn naar meer rust (meestal van binnen, voor zichzelf dus) en die bewuster willen voelen wat hun lichaam hen te melden heeft, zodat ze tijdig aanpassingen kunnen doen.

De meeste mensen komen dan ook nadat ze een stressvolle periode achter zich hebben, of daar nog middenin zitten. Soms na een opmerking die de huisarts, (fysio)therapeut of psycholoog heeft gemaakt. Soms via een bekende of een eigen zoektocht.

Bewust (bezig) zijn

Yoga, mindfulness en meditatie maken je vaak bewuster van hoe je leeft en hoe je zou willen leven. Het is meestal een opstapje naar verandering van je levensstijl, omdat je steeds beter leert aanvoelen wat voor jou werkt. Door deze ontspanningsvormen leer je met meer aandacht naar jezelf en je eigen handelen te kijken. Je leert ook om meer rekening te houden met een levenstempo dat voor jou prettig is, in plaats van mee te blijven lopen in de tredmolen van de massa.

Juist door je bewuster te worden van jouw eigen tempo en handelen, helpt het je om wat stabieler in het leven te staan. Daardoor kun je beter omgaan met tegenslag en dus zul je minder snel in een burn-out of depressie[1] terecht komen.

Veilig ervaren wat werkt

Dus laat kinderen en jongeren (en volwassenen) op een veilige manier kennismaken met manieren waarop zij hun lichaam kunnen voelen en hun emoties kunnen herkennen. In een veilig setting zal men ook eerder durven aangeven als iets niet passend voor hen is en kun je als begeleider bijsturen.

NB: Indien je erfelijke aanleg hebt voor depressie, dan is het wel essentieel dat je goede begeleiding hebt als je wilt weten of mindfulness, meditatie of yoga iets voor jou kan betekenen. Want ook dan word je bewuster van wat je voelt, denkt en doet. En als die gevoelens, gedachten of handelingen minder positief blijken te zijn, dan zal je je ook daarvan nóg meer bewust worden en dat kan best heftig zijn!

 

Link naar artikel Trouw 19-08-2022

[1] Erfelijke aanleg buiten beschouwing gelaten.

Blog 13 – Schildpadstand

Ken je dat gevoel?
 
Dat je zo overvraagd of ziek bent geweest dat je niet anders kunt dan langzaamaan? Hoe ga je om met dat gevoel?
 
Ik heb tijdens mijn leven in verschillende situaties ervaren hoe het is als je lichaam ineens niet meer functioneert zoals je normaal gesproken gewend bent.
Wanneer dat bijvoorbeeld kwam door griep of herstellen na een ingreep, dan kon ik dat (na enige tijd) accepteren en schakelde ik een tandje terug omdat dat nu eenmaal beter was voor mijn herstel.
 
Op momenten dat het te maken had met overprikkeling of zelfs burn-out, vond (vind…) ik dat veel lastiger. Herken je dat?
 
Hoofd versus hart
Het stomme is dan dat ik (vindt mijn brein), ondanks mijn ervaring en opleidingen het niet voor elkaar krijg mezelf weer goed op de rit te krijgen.
 
Vanuit mijn gevoel ervaar ik inmiddels gelukkig anders. Ik kan vaker “het laten zijn voor wat het is”, zoals het cliché zegt.
 
Al een aantal jaar volgen verschillende blessures en perioden van overprikkeling elkaar vrij snel op, waardoor het me soms moeite kost om de stijgende lijn, die er gelukkig zeker is, te blijven ervaren.
 
hulp inschakelen
In de laatste + 2 jaar heb ik het geluk gehad dat ik mensen om me heen had, zowel in mijn omgeving als op professioneel gebied, die me helpen om de stappen te zetten die nodig zijn om weer op te krabbelen. En ik ben inmiddels ook weer mondig genoeg om achter iets aan te gaan als ik het gevoel heb dat het me verder helpt. Of het dan vergoed wordt door de zorgverzekering, of niet, dat is minder belangrijk. Wanneer ik het gevoel heb dat het me helpt, dan zorg ik (zo nodig door hulp te vragen) dat het kan. Linksom of rechtsom.
 
Het lukt niet altijd om helemaal terug te komen op het oude niveau. Voor een deel heel logisch, omdat leeftijd nu eenmaal een rol speelt. Sommige blessures herstellen niet volledig en dan moet je dat accepteren en er anders mee om leren gaan.
 
Ik zag afgelopen week een mooie quote via de LinkedIn pagina van Omdenken, zie de foto hieronder.

 
schildpadstand of sneltreinvaart
En zo is het ook. Het leven vraagt om aanpassen aan wat zich aandient. Leren omgaan met wat er op je pad komt en daar het beste van maken. Veranderen wat je niet kunt of wilt accepteren en accepteren wat je niet kunt veranderen.
Een voortschrijdend inzicht, soms in de schildpadstand, soms in sneltreinvaart.